12 Nisan 2013 Cuma

SEFİL Olan AYŞEGÜL'ün CİN ALİ İle Macerası..

(http://benkimesoyluyorum.blogcu.com adresinde ilk olarak 6 sene evvel  yayınlanmıştır.)

Okumayı ilk öğrendiğimde tutuşturdular elime “Cin Ali” leri
“al canım,senin zekan şimdilik bunu anlamaya yeter diyorlardı“ sanki…
Küçüktüm,anlamıyordum her şeyi…
Açtım baktım kitapların hepsini,
Çöpten bir çocuk-ki bu çocuk kitabın asıl kahramanı olan Ali-
Çöpten çocuğun yine kendi gibi çöpten olan “kanki” leri…
Ayşe; üçgen şeklinde eteği olan ve antene benzer birkaç kıvrımdan ibaret olan saçların sahibi…
Hoşuma gitti önce.
Okudum,hepsini bitirdim.
“hayat ne kadar eğlenceli “ dedim…


Birazcık büyüdüm.
“artık yeni hayatlara yelken açmalıyım” diye düşündüm
Ayşegül tatilde, Ayşegül okulda, Ayşegül orada,Ayşegül burada
Ara sıra aksilikler gelse de Ayşegül'ün başına
Dedim “bazen sorunlar çıkıyor demek hayatta,
Ama çözülüyor sorunlar eninde sonunda”…


Sonra biraz daha büyüdüm…
“dünya klasiğidir” dediler “bu kitap”.
Tabi bende de bir merak !
okumalı o zaman hemen kitabı alarak…
çok dokunaklı geldi ilk önce adı,
“Sefiller”e içim oldukça acıdı…
Düşündüm “demek hayat gerçekten savuruyor insanı”…


Sonunda aldım başımı iki elimin arasına
Başladım kendi kendime düşünüp durmaya...
Aslında insan kendi romanını kendi yazmalı
Romanın konusu da
“iyi yaşanmış bir hayat olmalı”…





2 yorum:

Umit BASER dedi ki...

Evet okuduklarımız yaş geçtikçe değişti. Hep yeni şeyler kattık kendimize.. İhtiyaçlarımız değişti.. ama işte ne kadar büyüdüysek, okuduklarımız kadarduygusal hallerimiz ve sorumluluklarımız da arttı.. ya daha çok sevindik ya da daha fazla üzüldük hayat işte..

beyza aydin baser dedi ki...

Öyle bir geçer zaman ki oluyor bir nevi... Haklısın Ümitciğim...